کد خبر: 39019
ف
می مثل لوپن

می مثل لوپن است یا مرکل؟

ممکن است ماه جاری مجموعه‌ای از چشم‌اندازها برای آینده بریتانیا در کنفرانس حزب محافظه‌کار تعیین شود. می به کشیدن ماشه روند خروج رسمی بریتانیا از اتحادیه اروپا در پایان ماه مارس 2017 متعهد باقی مانده است.

می مثل لوپن است یا مرکل؟

محافظه کاران برکسیتی ـ کسانی که برای مبارزه بر سر خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا کمپین تشکیل داده بودند ـ به چرندیات خود درباره ساختن بریتانیایی بی قید و بند، نگاه برونگرا به آن سوی مرزها و تجارت آزاد ادامه می دهند. اما در واقع انگلستان کاملا درونگرا شده است. ترزا می، نخست وزیر انگلستان که می خواست خود را شخصیتی مانند آنگلا مرکل معرفی کند، بیشتر در حال حرکت به سمت فردی مانند مارین لوپن، رهبر جبهه ملی راست افراطی فرانسه، است تا صدراعظم انترناسیونالیست آلمان.

ممکن است ماه جاری مجموعه ای از چشم اندازها برای آینده بریتانیا در کنفرانس حزب محافظه کار تعیین شود. می به کشیدن ماشه روند خروج رسمی بریتانیا از اتحادیه اروپا در پایان ماه مارس 2017 متعهد باقی مانده است. کنترل ملی مساله مهاجرت و ادامه نیافتن عضویت بریتانیا در بازار واحد اتحادیه اروپا در اولویت های مذاکرات برکسیت قرار دارد. این موضوع بریتانیا را در آوریل 2019 در دوره وضعیت سخت برکسیتی قرار می دهد.

دولت های اتحادیه اروپا به درستی به آزادی حرکت، به عنوان ستون اصلی بازاری واحد اصرار دارند. تلوتلو خوردن بومی گرایانه می، در حال حاضر باعث شده که مرکل و دیگر رهبران اتحادیه اروپا به ویژه رئیس جمهوری فرانسه، فرانسوا اولاند، به مشخص تر کردن خط ومرزهایشان با انگلستان اصرار داشته باشند.

پوند به اندازه کافی در بازار ارز غوطه ور شده است تا آسیب اقتصادی ناشی از یک برکسیت سخت قابل پیش بینی باشد: موانع پرهزینه تجارت ـ کنترل آداب و رسوم، ریشه های قوانین مورد نیاز، عوارض واردات و مقررات تبعیض آمیز ـ بازار بریتانیا و اتحادیه اروپا را جدا خواهد کرد و به این ترتیب نیمی از تجارت بریتانیا تحت تاثیر قرار می گیرد.

می نه تنها صحنه را برای یک خروج کامل از اتحادیه اروپا آماده می کند، بلکه حتی یک چشم انداز عمیقا غیرلیبرال برای آینده بریتانیا متصور شده است؛ چشم اندازی متشکل از مداخله دولت در امور اقتصادی، ملی گرایی سیاسی و بیگانه ستیزی فرهنگی. نخست وزیر غیرمنتخب، بیانیه لیبرال محافظه کارانه نخست وزیر سابق دیوید کامرون (که در سال گذشته اکثریت پارلمانی را برایش به ارمغان آورد)، آغوش باز مارگارت تاچر برای جهانی شدن در سال های 1980 و سنت بسیار طولانی بریتانیا برای سیاست های باز لیبرال را نفی کرده است.

می پس از این که به عنوان یک حامی خاموش باقی ماندن در اتحادیه اروپا، در طول مبارزات انتخاباتی برکسیت عمل کرد، در حال حاضر به سیاست های پوپولیستی برکیستی، تن داده است. سیاست هایی که هر دو نوع «نخبگان بین المللی» و «روشنفکران بریتانیایی»، با چشم اندازها و دیدگاه های جهان وطنی را هدف قرارداده است. فقط کافی است به نحوه صحبت سیاستمداران و مفسران درباره عموم مردم گوش دهید. می در سرفصل سخنرا نی اش در یک کنفرانس می گوید: «آنها میهن پرستی شما را ناخوش آیند، نگرانی های شما درباره مهاجرت را تنگ نظرانه و دیدگاه های شما درباره جرم و جنابت را غیر لیبرال می دانند.»

این انعکاس افرادی مانند لوپن یا ویکتور اروبان، نخست وزیر اقتدارگرای مجارستان است که اظهار داشته: «اگر به شهروند جهان بودن باور دارید، شما شهروند هیچ جا هستید. شما معنای کلمه قدرتمند «شهروند» را درک نمی کنید.» به طرز طنزآمیزی، یگانه راهی که مفهموم خواست های می، از جامعه سیاسی بریتانیا را توضیح می دهد، کاملا غیربریتانیایی است.

می خواستار این است که کسب وکارهای بریتانیایی، از امتیاز «روحیه شهروندی» کارگران انگلیسی بهره مند شوند، مفهوم دیگری که در اصطلاح «اولویت ملی» لوپن وجود دارد. این بیشتر یک لفاظی است. وضعیت اتباع اتحادیه اروپا در انگلستان یک برگ برنده در مذاکرات برکسیت برای بریتانیا است. ترزا می، آینده مهاجران اتحادیه اروپا را خارج از انگلستان تصور می کند، چرا که به اشتباه مهاجران را برای اشغال مشاغل بریتانیایی ها و کاهش حقوق آنها مقصر می داند. وزیر کشور امبر راد، حتی پا را یک قدم پیشتر نهاده است. او به تازگی کسب وکارهای بریتانیایی را به خاطر تعداد کارکنان خارجی، «لیست نام و ننگ» خوانده و معتقد است آنها به اندازه کافی کارگران بریتانیایی را استخدام نمی کنند. «کار بریتانیایی برای کارگران بریتانیایی» یک شعار نژادپرستانه در حزب جبهه ملی، در انگلستان سال های 1970 بود که در حال حاضر در کابینه می از آن حمایت می شود.

این شوونیسم (تعصب در وطن پرستی) فقط نفرت انگیز نیست بلکه احمقانه است. و درحال حاضر خشم و تهدید کشورهای دیگر را برانگیخته است. در زمانی که بسیاری از شرکت ها طرح های سرمایه گذاری خود را پس از برکسیت بازنگری می کنند، این سخنان، ادعای دولت مبنی بر کسب وکار باز را به سخره می گیرد. ظاهرا دولت بریتانیا انتظار دارد که سیتی بانک در لندن بدون کارکنان آمریکایی، نیسان بدون مدیران ژاپنی و کمپانی های جهانی بدون کارکنان مستعد محلی خود در لندن فعالیت کنند.

حتی به پزشکانی که در خارج از بریتانیا متولد شده و جان بریتانیایی ها را نجات می دهند، دیگر خوش آمد گفته نمی شود. می می خواهد که انگلستان تا سال 2025 در زمینه سلامت و درمان خودکفا باشد. از آن جایی که از هر سه پزشک در انگلستان، یک نفر مهاجر است، کشور در آینده بسیار مشکل خواهد داشت اگر بسیاری از آنها تصمیم بگیرند که در جای دیگری طبابت کنند.

تجربه این دولت در حوزه فرمان دادن و کنترل کردن محدود است. نظارت بر امنیت داخلی و مهاجرت به عنوان وزیرکشور در کابینه کامرون، شغل اصلی می بود. او به نظر چیزی درباره این که بازار اقتصادی چطور کار می کند، نمی داند و از تنیده شدن تجارت بین المللی، سرمایه گذاری و مهاجرت در یکدیگر ناآگاه است.  او به تازگی از این که لندن پایتخت مالی جهان است افتخار کرده، بدون این که بداند این مساله به لطف حضور بانک های خارجی که کارمندان خارجی (کسانی که شهروند جهان هستند) را استخدام می کنند تا به بازارهای جهانی (که اتحادیه اروپا هم بخشی از آن است) خدمت کنند، امکان پذیر شده است.

اساسا به نظر می رسد که می درک نکرده است که مهاجرت، موانع تجاری را کنترل می کند. تجارت به وجود خواهد آمد اگر یک شرکت انگلیسی کامپیوتری کارهایش را بنگلور گسترش دهد و مهاجرت این تجارت را تضمین می کند اگر برنامه نویسان هندی در بیرمنگام کار کنند. هنوز به این شکل معاملات قیاس می شوند. اگر لهستان متخصص در ساخت وساز باشد و انگلستان بخواهد خدمات را تهیه کند، حرکت مردم بین کشورها تجارت را به وجود خواهد آورد.

دولت بریتانیا به صورت رسمی درباره تجارت آزاد هیاهو می کند اما در عمل این سیاست های غیرلیبرال هستند که حکم فرما می شوند: اروپایی ها در تجارت با همسایگان بریتانیا و شرکای تجاری شان پیشی می گیرند در حالی که بیگانه ستیزی بریتانیایی کارگران خارجی را فراری می دهد. تا چند مدت دیگر، دستور کار جهانی شدن زنده می ماند؟ بسته به این که تا چه حد در جلب مشارکت شریکان موفق عمل شود، پوپولیسم می تواند در منافع «نخبگان بین المللی» مانع ایجاد کند. ناسیونالیسم ممکن است بریتانیا را مجبور کند در را به روی سرمایه گذاران چینی هم ببندد.

رای دهندگان بریتانیایی به ترک اتحادیه اروپا رای دادند اما آنها نحوه این خروج را مشخص نکردند. بنابراین می که از هیچ سازوکار انتخاباتی بیرون نیامده ممکن است دستور کار را به سمت یک گرایش ضدلیبرال بچرخاند. مخالفان رسمی حزب کارگر در حدی نیستند که در انتخابات دوام بیاورند. بنابراین به نظر می رسد بریتانیا نیاز به یک حزب سیاسی جدید یا اتحادی فراحزبی دارد، که بتواند به چشم انداز برونگرایانه کشور کمک کند، سنت های لیبرال را حفظ کرده و اهل مدار باشد.

منبع : دیپلماسی ایرانی
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • گناهی که با انجام آن خداوند آبرویتان را می برد
  • هم تیام در استقلال می‌ماند، هم جپاروف
  • رمضان، ماه ظرفیت‌سازی روح وجسم است
  • هشدار رئیس پلیس به پایتخت نشینان
  • تشکل‌های همسو با دولت و مساله خماری قدرت
  • وعده سرخرمن سرپرست سابق شهرداری
  • برای سلامت مغزتان این ۶ عادت روزمره را ترک کنید!
  • فیلم/ دیدید که امضای کری تضمین است!
  • مهلت ثبت نام "بیمه تکمیلی تاکسیرانان" تمدید شد
  • پرداخت وام۵۰میلیونی نوسازی مسکن اجباری شد
  • تیام با پیشنهاد الهلال دنبال بازارگرمی است؟
  • رویارویی معلمان با صندوق ذخیره فرهنگیان
  • فیلم/ بازار حلیم و آش زیر ذره‌بین تعزیرات
  • حضور ۴ دوتابعیتی در وزارت راه و شهرسازی
  • جانبازی با رفتنش جان سه بیمار را نجات داد
  • احتمال بازگشت سید جلال به لیست تیم ملی؟
  • خاطره تلخ روحانی در روستاهابا کودکان
  • انتقاد نبویان از تیم مذاکره کننده هسته‌ای
  • پاکسازی یک اردوگاه یرموک ازلوث داعش
  • مهدی مهدوی کیا برای خط خورده‌های تیم ملی
  • اجرای سند ۲۰۳۰ در اصفهان
  • تراکنش مالی 120 میلیاردی زنی که فوت کرده!
  • ترامپ راهبردی غیر از تنبیه ایران ندارد
  • فیلم/ تمام 45 گل لیونل مسی در فصل 2017-
  • هزینه‌های تحمیلی به شهر با تعطیلی یک خط مترو
  • حضور چهره‌ها درختم حجت‌الاسلام طباطبایی
  • شهادت یک آتش‌نشان در مشهد
  • مریم حیدرزاده درباره سرود ملی در جام‌جهانی
  • دنیا بدون دونالد ترامپ در برجام
  • حمایت علمای کشور از مواضع رهبر انقلاب
  • عکس/ جزء خوانی قرآن کریم در حرم حضرت علی(ع)
  • پرداخت حق رشد به باشگاه سایپا
  • مرگ دلخراش راننده پراید در بزرگراه فتح
  • حضور 500 دانش آموز استثنایی خراسان شمالی در مدارس عادی
  • ایران در سوریه حضور خواهد داشت
  • این طرف مرز می‌مانید یا می‌روید؟
  • فیلم/ پرواز راننده موتور!
  • اعلام نتایج انتخاب رشته آزمون دکتری
  • سازمان زندان‌ها 30 میلیارد بدهی دارد
  • ۳۰ سال تحصیل و اشتغال بانوی قمی
  • خرید و فروش نوزادان در مشهد
  • تصویب آخرین درخواست FATF
  • انهدام باند خرید و فروش نوزادان
  • بازار سیاه طرح ترافیک در تهران
  • یک شکاف تازه، یک استراتژی تکراری!
  • صوت/ جزء پنجم قرآن کریم"استاد شحات انور"
  • فیلم/ تخریب 37خانه توسط آتشفشان هاوایی
  • ساخت سردترین دمای جهان توسط ناسا در فضا
  • برجام را بدون آمریکا حفظ می‌کنیم
  • توافق شیخ‌نشین‌ها با ترامپ
  • همسر و دخترم را تهدید به قتل کردم
  • دردسرهای تمدید قرارداد مهاجم استقلال
  • خشم توییتری ترامپ:‌ دیگر کافی است!
  • اصرار دولت برای تصویب آخرین درخواست FATF
  • کری: آمریکا نمی‌تواند به تمام جهان پشت کند
  • ستاره استقلال با ناراحتی از ایران رفت
  • پارک سه بعدی دایناسورها در امریکا افتتاح می شود
  • قتل تاجر ایرانی به دست زن تاجیک
  • اروپا به تضمین‌هایش فکر کند
  • مردان مقاومت در پارلمان عراق
  • به احترام تیمی که باید موفق شود
  • پتروشیمی بندرامام دچار حریق شد
  • یک درخواست عجیب ارزی
  • آمار امیدوارکننده وزیر اقتصاد از اقتصاد ایران
  • صفحه اول روزنامه های صبح امروز / دوشنبه 31 ارديبهشت
  • تنها بانکی که به فرهنگیان وام میدهد مشخص شد.
  • جوانان کردستانی "کارگری" هم پیدا نمی‌شود
  • آمریکا از چین باج گرفت
  • واکنش کریم باقری به خط خوردن سیدجلال و وریا
  • کدام نفرات مسافر روسیه نمی‌شوند؟!
  • اروپا،توافقی جدید درباره برجام هستند
  • پیامدهای تلخ تصمیم برجامی ترامپ
  • دلار 4200 تومانی تا پایان سال گران می شود
  • مدعیان دموکراسی تروریستها را تطهیر می کند
  • چگونه از تجربه ی تلخ برجام اقتدار تولید می شود؟