کد خبر: 38878
ف
خون بر شمشیر

خون بر شمشیر پیروز شد!

از زمین و آسمان زائر می‌بارید و نه در صحن سیدالشهداء که در بین‌الحرمین، جا برای سوزن انداختن نبود. بعد از آن زیارتِ اول که در آخرین روزهای حکومت بعثی‌ها بود، هر بار کربلا را پرازدحام‌تر و شلوغ‌تر از قبل دیده بودم.

خون بر شمشیر پیروز شد!

تابستانِ داغ سال هشتاد و یک، در آخرین تابستانی که دیکتاتورِ بغداد بر عراق حکم می‌راند، برای اولین بار زائر کربلا شدم.

از لب مرز تا بغداد و تا موصل و سامرا و بلد و نجف و کربلا، هرجا که می‌رفتی، تصویر و مجسمه و جملات صدام بود در حالت‌ها و اشارت‌های مختلف که در و دیوار را پر کرده بود. به هر حرمی که پا می‌گذاشتی، تابلوئی از صدامِ در حال نماز در کنارِ ضریحِ آن حرم بالای کفش‌کن نصب شده بود و ورود و خروجت لاجَرَم به دیدارِ خون‌آشامی متصل بود که هشت سالِ تمام بر سرت آتش ریخته بود و عزیزترین گل‌های وطنت را به قهر چیده بود و سال‌های سال راه زیارت عتبات را سد کرده بود و چه بی‌شمار بودند کسانی که در حسرت زیارت کربلا ماندند و دست‌شان به ضریح شش‌گوشه نرسید... .

همه جای عراق پر بود از رد پای دیکتاتور. انگار این سرزمین کهن فقط یک نام و تاریخ و فرهنگ دارد؛ صدام. در میدان منتهی به هتل فلسطین در شارع الجمهوری بغداد، نرسیده به مجموعه‌ی عریض و طویل وزارت دفاع، روی سکوئی از سنگ خارا، لاشه‌ی طیاره‌ی جنگیِ منهدم شده‌ی ارتش آمریکا در جنگ اول خلیج فارس را گذاشته بودند و مجسمه‌ی جلادِ بغداد با دستی به پیروزی افراشته، رویش ساخته شده بود تا بگوید؛ «شما در برابر منی که اف-16 آمریکای به آن قلدری را به زیر آورده‌ام، عددی نیستید و منم آن کس که بین‌النهرین به انگشت اشاره‌ی من بند است.»

همین هم بود؛ از سه کانالِ تلویزیون بغداد، هر سه تایش صبح تا شام یا فیلمِ اکشن داشتند و یا تصاویر حضور سید الرئیس را در بین مردم و حین شنا در دجله و پختن نان در تنور آن دهاتی ِبی‌نوای عراقی یا تیراندازی به خوشحالی در عروسی‌های مردمی که با دیدنِ رئیسِ جمهور جلویش می‌رقصیدند.

کسی – خواه عراقی یا غیر عراقی - حق فیلم و عکس گرفتن در خیابان‌های بغداد را نداشت و داشتنِ کاستِ حاویِ روضه و سینه‌زنی، عقوبتی جز تحمل بیست سال زندانِ الرشید بغداد نداشت و همه چیز در کنترل و احاطه‌ی دولت بود و عراق کمتر شهری داشت که فرماندار غیرنظامی داشته باشد.

انجام هر مراسمِ مذهبی‌ای ممنوع بود و به جز بلندگوی کم‌صدای حرم‌ها، از مأذنه‌ی دیگری صدای اذان به گوش نمی‌رسید و جز در حرم امیر مومنان، نماز جماعتی آن هم با جمعیتی کمتر از دو سه صف دائر نبود.

جا به جای حرمِ سیدالشهداء، جای تیر و ترکشِ ارتش صدام بود؛ یادگاریِ سرکوب انتفاضه‌ی شعبانیه مردم عراق و آن چنان آشکار که چند آجر طلا از گلدسته‌ی سمتِ چپ افتاده بود و از تَرَک‌ و سوراخ‌های روی کاشی‌کاری‌های حرم معلوم بود که اینجا زمانی میدان جنگ مردم با سربِ داغ صدامی‌ها بوده است.

الغرض، صبحی نشسته بودم در صحنِ خلوت و کم زائرِ امامِ شهید و نمی‌دانستم چرا الان که اینجایم و آرزویِ محالِ چندین و چند ساله‌ام برآورده شده، حالم خوش نیست و نمی‌دانستم چرا بغض چندین و چند ساله‌ی من و پدرم و پدرش که همه در حسرت زیارت ضریح شش گوشه مانده بودند، نمی‌ترکد و فرو نمی‌ریزد... .

فکر کردم ایکاش، نه در قید و بند محافظینِ بعثی که با هیئت و عَلم و کُتل زائر امام شهید شده بودیم. فکر کردم کاش این‌جا دسته عزا راه انداخته بودیم. کاش دسته‌ی شاخ‌سِی[1] راه می‌افتاد این‌جا. کاش حالا که این‌جایم و همه‌ی معرکه‌ی عاشورا جلوی چشمم است، کسی برایم نوحه می‌خواند... . و همه‌ی این‌ها به راهی جز "نشدن" ختم نمی‌شدند.

فضای آن روزهای عراق فضائی نبود که به ذهنت خطور کند روزی روزگاری دسته‌ی عزا راه بیفتد در کربلا و در کربلا علم و کتل راه بیاندازند و خیمه عزا به پا دارند و برای امام شهید، کسی نوحه بخواند و هیهات که اینجا نوحه‌ی ترکی بخوانند. کسی حتا فکرش را هم نمی‌کرد که صدام بمیرد و مردم صبحی را ببینند که صدام نباشد و حاکم عراق، حزب بعث نباشد و این همه گیر و گرفت از دست و پای مردم و زائرانِ کم‌شماره‌ای که به هزار مصیبت دست خود را به حلقه‌های ضریح شش‌گوشه می‌رسانند، باز شود و همه‌ی این‌ها وهمی بیش نبود... .

***

کم از ده سالِ بعد، زمستانِ سال نود، سه روز مانده به اربعین باز هم کربلا بودم. صدام را سال‌ها قبل به دار مجازات آویخته بودند و راه کربلا آن‌سان هموار شده بود که راننده و مغازه‌دار و هتل‌دار و مردم کوچه و بازار عراق، فارسی را راحت بفهمند و حتا تکلمش کنند.

از زمین و آسمان زائر می‌بارید و نه در صحن سیدالشهداء که در بین‌الحرمین، جا برای سوزن انداختن نبود. بعد از آن زیارتِ اول که در آخرین روزهای حکومت بعثی‌ها بود، هر بار کربلا را پرازدحام‌تر و شلوغ‌تر از قبل دیده بودم و این‌بار شهرِ امامِ شهید، جمعیتی داشت که از ده بیست کیلومتری حرم، راه‌ها را بند آورده بود و رسیدن به شارع الحسین را سخت کرده بود و از همه جا صدای نوحه سرائی برای امام مظلوم بلند بود.

نیمه شبی که برای جا گرفتن برای نماز صبح، از ساعت سه‌ی بامداد رفته بودم حرم و به سختی جا برای نشستن در سمت شرقی صحن گیر آورده بودم، مشغول دعا و ذکر بودم که یک‌هو پیرمردی عبا به دوش از میان برخاست و رو کرد به ضریح و به صدائی رسا شروع کرد به خواندن این ابیات "منزوی":

«بو بلا چؤلؤ حُسینه ابدی وطن‌دی زینب

آغاران ساچؤن بؤ چؤل‌ده، من اؤچون کفن‌دی زینب...[2] .»

و خواند و خواند و خواند.

بعد بی‌آنکه هم‌آهنگی‌ای باشد، جوانی از چند صف آن‌طرف‌تر برخاست و چند بیت از "نیّر" در جوابِ پیرمرد خواند. و بعد کسی دم گرفت و از "حسینی" (سعدی زمان) خواند:

«طور وفادی بو یِر یا کربلادی قارداش

یا جلوه‌گر بو چؤلده نورِ خدادی قارداش...[3] .»

و همه به آذری.

مثل آهنربائی که براده‌ها را جمع کند دور خودش، یک‌هو حلقه شدیم دور آن دو سه شعرخوان و شانه به شانه، ناخودآگاه دسته‌ی شاخ‌سِی به راه افتاد. دست در شانه‌ی هم، دور نوحه‌خوان که دم گرفته بود و می‌چرخیدیم، وقتی رویم چرخید سمت گنبد و ایوانِ امامِ شهید، یاد آن روزی افتادم که کم از ده سال پیش، در مخیله‌ام نمی‌گنجید روزی کسی این‌جا نوحه بخواند و دسته‌ی عزا راه بیاندازد و دیدم که سرانگشت اراده‌ی آن سر سلسله‌ی شهادت، کارهای ناممکن را ممکن و سهل می‌کند که مگو.

و یاد آن حرفِ سیدمرتضا آوینی افتادم که گفت:

«عالم محضر شهداست، اما کو مَحرمی که این حضور را دریابد و در برابر این خلأ ظاهری خود را نبازد؟ زمان می‌گذرد و مکان‌ها فرو می‌شکنند، اما حقایق باقی هستند…

بعضی‌ها ما را سرزنش می‌کنند که چرا دم از کربلا می‌زنید و از عاشورا. آنها نمی‌دانند که برای ما کربلا بیش از آنکه یک شهر باشد، یک افق است، یک منظر معنوی است که آن را به تعداد شهدایمان فتح کرده‌ایم؛ نه یک بار و نه دو بار، به تعداد شهدایمان... .»

و دانستم، سِرّ این‌که سَرها هوای کربلا داشتند چه بود... و راز آن همه اشتیاق را.

کربلا ممکن شده بود. زیارت ممکن شده بود. وصال ممکن شده بود و همه‌ی این‌ها بهای خونی بود که پای درختِ شهادت ریخته بود. و آن راز که جز به بهای خون فاش نمی‌شود؛ عیان شده بود؛ نه یک بار و نه دو بار، به تعداد شهدایمان... .

و دانستم که جوشش خونِ شهید و تاسی به امام شهیدان، راه کربلا را که سهل است، راهِ رسیدن به خدا را هم هموار می‌کند و صدام را که سهل است، بزرگ‌تر از آن را هم به خاک مذلت می‌افکند و این راه سخت که جز از زیبائی ندارد، از محرم و عاشورا و تأسی از امام شهید شروع شده بود و پیروزی با اهل یقین بود... .

حسین شرفخانلو.

[1] سبکی در عزدارای عاشورائی در آذربایجان که عزاداران زنجیروار و دست در شانه‌ی هم در حلقه‌هائی تو در تو به تأسی از رژه‌ی حماسی اصحاب سیدالشهدا در شب عاشورا دور خیمه‌ها، نوحه‌ی حماسی می‌خوانند و دم می‌گیرند.

[2] زبان حال سیدالشهدا خطاب به زینب کبری؛ این دشت پر بلا برای حسین منزلی ابدیست/ و از زلفِ از ماتم و بلا سفید شده‌ات برایم کفن خواهی ساخت

[3] برادرم! این بیابان، کربلاست یا طور سینای وفا به عهد که نور خدا در آن تجلی کرده است؟

منبع : مشرق
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • نقض برجام با افزایش تحریم ضد ایرانی
  • فیلم/شایعه‌ درباره موسیقی گوش دادن مادران
  • فیلم/قطع درخت با شلیک سه گلوله
  • فیلم/ رسوایی جنجالی شبکه من ‌و تو روی آنتن
  • کسری400میلیاردی آموزش و پرورش در سال ۹۷
  • کنایه مهران مدیری به بدهکاران و میلیاردرهای بانکی
  • ائتلاف آمریکا از اردوگاه الحسکه
  • شکست صنعت نفت در جام حذفی
  • اقدامات جنجال‌برانگیز دونالد ترامپ در خاورمیانه
  • انتشار مستنداتی به ادعاهای نیکی هیلی
  • خداحافظی اقای گل با پرسپولیس! + عکس
  • حمله گسترده داعش توسط حشدالشعبی دفع شد
  • صفحه اول روزنامه های صبح امروز / شنبه 25 آذر
  • خرید جنجالی بمب اسیایی استقلال قطعی شد
  • جدایی اقای گل بی پوشان قطعی شد
  • شکایت ترکیه از امریکا در شورای امنیت
  • عکس/ تظاهرات ژاپنی‌ها علیه ترامپ
  • عکس/ دهکده ورزشکاران بازی‌های زمستانی 2018
  • عکس/ استقبال اندک پرسپولیسی از بازی با بادران
  • دکترمرتضوی رئیس انجمن قطعه‌سازان خودروی ایران شد
  • نقش عربستان و آمریکادر مسلح کردن تروریست‌ها
  • عکس/ شهادت جوان فلسطینی در جمعه خشم
  • ترکیب پرسپولیس مقابل بادران اعلام شد
  • خبرهای خوب برای هواداران پرسپولیس در راه است
  • ستاره جنجالی لیگ برتر رسما یه استقلال پیوست
  • 8 ساله زندان برای وزیر اقتصاد سابق روسیه
  • جلسه افتخاری و شفر در پایان تمرین جمعه استقلال
  • گمانه‌زنی جدید درخصوص قرارداد "توتال"
  • برانکو: پس هواداران پرسپولیس کجا هستند؟!
  • گسل فعال زلزله زیر ۲ ساختمان ۲۰طبقه در ولنجک
  • واکنش ظریف به نمایش مضحک آمریکا
  • واکنش رئیس شورای اروپا به اقدام ترامپ
  • آتش‌ سوزی گسترده در انبار چوب در تهران
  • عکس/ سوشا مکانی در تمرینات صنعت نفت
  • فیلم/ بارش تگرگ در اهواز
  • استتار ساده مجرم فراری و پلیس‌های ساده‌تر
  • عکس/ بهترین بازیکن نوامبر لیگ برتر انگلیس
  • عکس/ اینفوگرافی رکورداران کلین شیت در لیگ برتر
  • امام جمعه‌ای که جان چندین نفر را نجات داده
  • ورود چینی‌ها به سوریه برای مبارزه با تروریست‌ها
  • تصویب ضد برجام در کمیته مجلس نمایندگان آمریکا
  • پایان اردوی شبانه‌روزی استقلالی‌ها در شیان
  • دلایل خشم آمریکا از ایران از نگاه عطوان
  • دلایل خشم آمریکا از ایران از نگاه عطوان
  • عکس/ پرسپولیس آماده دیدار با بادران
  • واکنش بمب جنجالی به جدایی از بپرسپولیس+عکس
  • رد ادعای امریکا درباره ایران توسط روسیه
  • «قاتل اهلی» در آستانه ۲ میلیاردی‌شدن
  • فیلم/فرماندهی که با مجروح شدن بازنگشت
  • داعش باعث تعمیق نفوذ و نظامی ایران در منطقه شد
  • جدایی دومین بازیکن جنجالی ابی پوشان قطعی شد
  • امارات ایران را به تأمین موشک‌های انصارالله متهم کرد
  • عکس/ تقدیر وزیر بهداشت از یانگوم
  • عکس/ سیاه نمایی مضحک خانم آمریکایی
  • فیلم/ درآمد حراج موزه «دورهمی» کجا خرج می‌شود
  • روایت حادثه تلخ اشترانکوه از زبان نجات‌یافتگان
  • عکس/ حضور سردار حاجی‌زاده در همایش بسیج اساتید
  • عکس/ جشن شلیک موشک قاره‌پیما در کره‌شمالی
  • فیلم/ قطع درخت با اسلحه!
  • فیلم/ دستگیری راهزنان در اطراف شهرهای ایران
  • رونمایی از رقیب خطرناک پرسپولیس
  • عکس/ شدت گرفتن درگیری‌ها در فلسطین
  • تغییرات شفر در ترکیب استقلال برای جام حذفی
  • جدایی 9 بازیکن جنجالی سرخ پوشان قطعی شد
  • عکس/ وقتی تاج مجذوب امکانات قطری‌ها شد
  • قدیری‌ابیانه: آمریکا صلاحیت میانجیگری ندارد
  • خودروسازی ایران به "تهرانی مقدم"ها نیاز دارد
  • تشیع شهید مدافع حرم سردار قره‌محمدی
  • هشدار سفارت ایران در تفلیس به هموطنان
  • اسکار بی«نفس» شد
  • قرمزها دو بازیکن جدید جذب کردند./فوری
  • پیروزی بر داعش عامل تقویت نفوذ منطقه‌ای ایران
  • عربستان به دنبال روابط دیپلماتیک با اسرائیل است
  • پیش بینی کره‌شمالی از لجبازی‌های ترامپ
  • تیراندازی منجر به قتل در آزادشهر