یکشنبه 03 مرداد 1400 - Sun 25 Jul 2021
  • دولت روحانی بدترین دولت پس از انقلاب در افزایش فاصله طبقاتی است +نمودار

  • افزایش تست‌ مثبت کرونا در المپیک توکیو

  • واکسیناسیون به ایستگاه تاکسی رسید

  • قیمت سکه و طلا در 2 مرداد

  • تیپ جنجالی و زیبای عروسک سینمای ایران

  • عکس/ رقابت ورزشکاران ایرانی در المپیک

  • پشت‌پرده اغتشاشات الیگودرز/ پاسخ قاطع مردم به پروژه کشته‌سازی ضدانقلاب/ سناریوی آشوبگران چگونه خنثی شد؟+ فیلم

  • پیروزی طوفانی برای رزمندگان یمنی، فاجعه برای ائتلاف/ پیشروی‌ سریع انصارالله به سمت حیاط خلوت سعودی‌ها در یمن

  • دو شرط ازدواج کارگری که شهید مدافع حرم شد/زندگینامه شهید ناصر مسلم‌سواری

  • اغتشاشگران در الیگودرز با چه سلاحی آدم کشتند؟

  • چرا کسی این روزها از آیت الله رئیسی مطالبه تشکیل کابینه جوان نمی‌کند؟!

  • رونمایی از گریم فاطمه مسعودی‌فر در سریال «جیران» /عکس

  • من هیچ‌گاه در انتخاب پارتنر یا بازیگر مقابلم دخالت نمی‌کنم

  • جزئیات حوادث شب گذشته الیگودرز

  • تفاوت در حملات هوایی پس از روی کار آمدن «نفتالی بنت» / مراکز اقتصادی هدف جدید صهیونیست‌ها برای عصبانی‌کردن مردم سوریه + نقشه میدانی و عکس

  • مردم خوزستان نباید دچار این مشکلات باشند/ دولت بعدی حل مشکلات خوزستان را جدی دنبال کند

  • اخرین امار مبتلایان به کرونا در کشور/قربانی شدن 226 بیمار در شبانه روز گذشته

  • صادرات نفت از سواحل مکران آغاز شد/برای اولین بار در تاریخ 100 ساله صنعت نفت ایران

  • اعتراف حضور منافقین درخوزستان!

  • مرحوم محمدحسین فرج‌ نژاد که بود؟

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 252213
    تاریخ انتشار: 18/تير/1400 - 14:04

    نامه مهدی آذریزدی به اسلامی ندوشن

    در روزی که با درگذشت مهدی آذریزدی، در تقویم به نام ادبیات کودک و نوجوان گره خورده است، نامه‌ای را از او به محمدعلی اسلامی ندوشن می‌خوانیم.

     نامه مهدی آذریزدی به اسلامی ندوشن

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» به نقل ایسنا، صفحه محمدعلی اسلامی ندوشن همزمان با هجدهم تیرماه، سالروز درگذشت مهدی آذریزدی و روز ملی ادبیات کودک و نوجوان یکی از نامه‌های آذریزدی، ملقب به پدر ادبیات کودک و نوجوان ایران به اسلامی ندوشن را به اشتراک گذاشته است که در ادامه می‌خوانیم: «آقای دکتر سلام و دست مریزاد!

    خیلی دلم می‌خواست این نامه را بنویسم، اما نمی‌دانستم چه جور و چی بنویسم و می‌ترسیدم که مانند آخرین آن مغفّل باشد. آخر نتوانستم خودداری کنم زیرا که حالتی رفته بود که این کاغذ خط‌دار و خودکار بیک، به فریاد آمده بودند. قضیه این‌ست که قسمت اول سفر تاجیکستان را در اطلاعات خوانده بودم و کیف کرده بودم و لذت برده بودم. همیشه هم از آثار شما همین انتظار را داشتم که انتظار بر حق و مستند و مستدلی است اما شبی که قسمت دوم و پایانی آن گزارش چاپ شده بود، جوانی که دانشجوی رشته فیزیک_کاربردی است و گاهگاه احوالی از من می‌پرسد، سر رسید و اوّل چیزی که پرسید این بود که: سفر تاجیکستان دکتر را دیدی؟ گفتم: بله، ایناهاش، دارم آخرین سطرهایش را می‌خوانم، مگه چطور؟ گفت: خیلی عالیه، من و داداشم و خواهرم و پدرم آن را با هم خواندیم و پدر پنجاه و پنج‌ساله‌ام از شوق گریه می‌کرد و می‌گفت: "بارک‌الله و آفرین! مدّت‌ها بود که چنین چیزی نخوانده بودیم که از یک طرف سفرنامه ناصرخسرو را تداعی می‌کند با ریزه‌کاری‌ها و داوری‌هایش ... و از طرفی حافظ را و مبارزه نهان و آشکارش را با ریاکاری‌ها و دغلبازی‌ها و چقدر دلیر است این مرد که وقتی به خجند و اشروسنه می‌رسد بی‌پروا همه چیز را روی دایره می‌ریزد و می‌داند که کسانی برایش مضمون کوک می‌کنند."

    گفتم: بله ... و هویّتی ما این‌طورند که در دل مردم جا دارند و اسلامی ندوشن یعنی همین و همین دیگه و جای خوشوقتی است که مردم همه چیز را می‌فهمند و نه فلسفه‌خوان و ادیب بلکه دانشجوی فیزیک کاربردی هم و بقیّه دل‌ها و جان‌های پاک هم.

    و الحمدالله و خداوند شما را اقلّا ۴۶ سال دیگر در نهایت سلامت و امن و آسایش نگهبان و یاری‌رسان باشد تا باز هم بنویسید و مردم را زنده دل نگاه دارید تا ببینیم چه می‌شود و چگونه درست می‌شود.»

    انتهای پیام

     

    نظرات بینندگان
    نظرات شما