شنبه 29 خرداد 1400 - Sat 19 Jun 2021
  • انتخابات 28 خرداد 1400/ حباب توهمی که با آمدن مردم و پیروزی رئیسی ترکید؟!

  • تیپ خاص و جنجالی ستاره زیبا سینما در دبی /عکس

  • باخت اصلاح طلبان به آرای باطله

  • فیلم/ هیچ حادثه امنیتی در انتخابات نداشتیم

  • آزمون سخت آغاز شد

  • اسامی منتخبین شورای شهر همدان

  • هم‌افزایی قوای مجریه و مقننه، فصل جدیدی از مدیریت انقلابی و جهادی برای حل مشکلات مردم را رقم می‌زند

  • شکست سنگین «دار و دسته تحریمی‌ها» در انتخابات 1400/ مردم ایران به کمپین «رای بی رای» نه گفتند

  • همتی به رئیسی تبریک گفت

  • پیام تبریک قالیباف برای مردم

  • رهبر انقلاب رای خود را به صندوق انداخت

  • کدخدایی: مردم تخلفات را به شورای نگهبان گزارش کنند

  • میخوان با رای ندادن ما، فشار اقتصادی بیشتر بشه

  • دستخط نرجس سلیمانی درباره لیست ایران سربلند

  • فیلم/ پلمب صندوق‌های الکترونیکی در بندرعباس

  • جشن انتخابات‌ در سراسر ایران آغاز شد/ حضور مردم در برخی شعب پیش از آغاز فرآیند رای‌گیری/ اعتراض در برخی شعب به دلیل تعلل در رای‌گیری / اختلال در صندوق های خارج از کشور/ کدخدایی: پیگیری می‌کنیم+ عکس و

  • اطلاعیه شماره ١٩ ستاد انتخابات کشور/ تایید انصراف زاکانی از انتخابات

  • گردهمایی حامیان سید ابراهیم رئیسی در میدان فلسطین

  • جزییات برگزاری انتخابات ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ + جدول

  • دولت روحانی رو تکرار نکنیم

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 242661
    تاریخ انتشار: 04/خرداد/1400 - 12:45

    بازنده و برنده‌ی این بازی کیست؟ / تنها راه برون‌رفت، میدان‌داری فعال ابراهیم رئیسی در بازگرداندن رقابت واقعی به صحنه است

    مهمترین اثر این تصمیم تخریب شخصیت آیت‌الله رئیسی است. کسی که در سالهای اخیر اعتماد و اقبال عمومی بسیاری جلب کرده و به چهره‌ای مردمی تبدیل شده بود، یکشبه به قدرت پس‌پرده‌ای بدل می‌شود که همه رقبا را در سازوکاری غیردموکراتیک ازمیدان به در کرده است.

    بازنده و برنده‌ی این بازی کیست؟ / تنها راه برون‌رفت، میدان‌داری فعال ابراهیم رئیسی در بازگرداندن رقابت واقعی به صحنه است

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»به نقل از598,مهمترین اثر این تصمیم تخریب شخصیت آیت‌الله رئیسی است. کسی که در سالهای اخیر اعتماد و اقبال عمومی بسیاری جلب کرده و به چهره‌ای مردمی تبدیل شده بود، یکشبه به قدرت پس‌پرده‌ای بدل می‌شود که همه رقبا را در سازوکاری غیردموکراتیک ازمیدان به در کرده است.

     
    بعلاوه هزینه جناح سیاسی حاکم بر دولت و مسئولیت سنگین او در قبال «وضع موجود» یکباره از شانه‌ی او برداشته شده و بر شانۀ جریان انقلاب و آقای رئیسی نهاده میشود. چه هدیه‌ای بهتر از این میتوان تقدیم دولت روحانی و دنباله‌های سیاسی آن کرد؟
     
    تصویری که از قدرت و نفوذ خاندان لاریجانی در طی سالیان تثبیت شده بود، یکباره محو میگردد و این برادران سیاستمدار و متنفذ، یکباره در موضع مظلومیت و در طرف مردم دربرابر یک سیستم سرکوبگر قرار می‌گیرند. جز بدین شیوه، نمی‌شد خاندان لاریجانی را تطهیر و سفید کرد.
     
    نظام در طی سالیان به الگویی برای نمایندگی طیفهای اجتماعی گوناگون رسیده بود. اینکه چهره‌های خودی و درچارچوب، نمایندگی نیروهای واگرای سیاسی را برعهده بگیرند، دستآورد بزرگ سه دهه رقابت سیاسی در ایران بود. این دستآورد این بار به اوج خود رسید: علی لاریجانی نمایندۀ جریان غربگرا و اصلاحات در ایران شده بود. این یعنی کنترل و مهار هوشمند این جریان. در این شرایط حذف او و گزینه های دیگر چه معنایی دارد جز القاء حس حذف‌شدگی به بدنۀ مهمی از مردم و نخبگان و نیروهای اجتماعی و سیاسی. این را بگذاریم کنار حذف ظاهرا ناچار و البته ناگوار احمدی‌نژاد. نتیجه این کنش، تنها ریزش رای هواداران این چهره‌ها یا جریانات نیست، بلکه اولا تودۀ مردم که در روزهای آخر و در جریان مناظرات به گزینۀ نهایی خود می‌رسند را از دست می‌دهید و ثانیا حتی بخشی از بدنه‌ی مردمی که بالقوه حامی رئیسی است نیز دلسرد و بدگمان خواهد شد.
     
    این تصمیم قطعا بیش از همه به سود علی لاریجانی، حسن روحانی، اسحاق جهانگیری و در طرف دیگر محمود احمدی‌نژاد و به ضرر کلیت نظام، شخص ابراهیم رئیسی و منهدم‌کنندۀ اعتبار باقیماندۀ شورای نکهبان است. آنقدر این معادله عجیب که انسان گمان میکند پوست‌خربزه‌ای است از طرف جناح لاریجانی-روحانی، زیر پای نظام: طبق تمام نظرسنجی‌ها، علی لاریجانی کمترین شانس را برای پیروزی در برابر رئیسی واجد بود. جهانگیری که هیچ!
     
    به نظر شما کدام گزینه برای او و جریان حاکم بر دولت بهتر مینماید: شکست از مردم در صحنۀ رقابت یا حذف‌شدن از صحنۀ رقابت توسط شورای نگهبان؟!
     
    در واقع در گزینۀ اخیر دوستان نه تنها هزینۀ شکست را متحمل نمی‌شوند، بلکه هم خود را پاکسازی کرده و مظلوم می‌نمایانند و هم پیروزی رقیب را از پیش، به یک شکست سیاسی تبدیل کرده و چهرۀ او را پیشاپیش تخریب نموده‌اند.
     
    در طرح سیاسی جمهوری اسلامی، این تنها ارادۀ مردمی است که در نهایت می‌تواند و باید عهده‌دار حمل بار انقلاب باشد. در بینش امام، هیچ مصلحتی نمی‌تواند با این اصل اساسی برابری کند. اینکه حفظ مصالح نظام ایجاب میکند که ارادۀ مردم ولو موقتاً به عقب رانده شود، تناقض‌گویی محض است چون مصلحتی بالاتر از حضور میدانی مردم و احساس این حضور از جانب ایشان وجود ندارد. ممکن است برخی هزینۀ این جهت‌گیری را درنیابند چراکه در کوتاه‌مدت مخالفت علنی اقشار گوناگون را کنترل‌پذیر بشمارند و پیش خود بگویند که نهایتا چهار نفر اعتراض می‌کنند و جمعشان می‌کنیم. اما این به معنی رفع مشکل نیست. فاجعه تنها این نیست که مردمی به خیابان بریزند و شعار مخالف سردهند، فاجعه اتفاقاً آنجاست که مردم در خانه بمانند و صلاح مملکت خویش به خسروان واگذار کنند. این وضعیت - که البته برای برخی طراحان و صحنه‌گردانان، وضعیتی ایده‌آل است - اساساً چیزی جز پایان کار انقلاب نیست.
     
    اکنون شخص آیت الله رئیسی باید از حیثیت لکه‌دار شده خود دفاع کند. ایشان می‌تواند با نقش‌آفرینی فعال و هوشمند صحنۀ بازی را دوباره برپا کرده و بازیگری خوشنام و ستودنی از طرف همۀ طرفهای میدان باشد. او باید نظام را مجاب کند که رقابتِ از رمق افتاده را دوباره احیاء نماید و باید اعلام کند که دوام حضورش در انتخابات مشروط است به واقعی‌تر شدن کارزار رقابت سیاسی. در غیر این صورت نتیجۀ انتخابات هرچه باشد، بازندۀ بزرگ بازی #ابراهیم_رئیسی است.

    نظرات بینندگان
    نظرات شما