دوشنبه 27 ارديبهشت 1400 - Mon 17 May 2021
  • چه کسانی نباید واکسن کرونا تزریق کنند؟

  • نتیجه انفجار سال ۹۹ در بورس

  • خطای تاکتیکی لاریجانی چه بود؟

  • سه ضلعی رئیسی-لاریجانی-رضائی/ یک منبع آگاه: محسن رضایی قصد کناره‌گیری ندارد

  • عکس/ گوشه‌ای از جنایات‌های صهیونیست‌ها در غزه

  • نحوه ثبت نام حضوری و الکترونیکی دانش آموزان اعلام شد/ اخذ وجه در مدارس دولتی ممنوع

  • گرانی آرد، روغن، شکر؛ حلوای تن تنانی دولت برای مردم در صد روز پایانی !

  • چگونه مرگ راحتی داشته باشیم؟

  • جانباز مدافع حرمی که شهید مدافع امنیت شد +فیلم

  • سنگ بزرگ پیش روی یحیی و پرسپولیس/ بازیکن پرسپولیس دیدار جام حذفی را از دست داد

  • جهانگیری و 70 وعده عمل نشده

  • میدل ایست مانیتور: آیا اسرائیل زودتر از پیش بینی رهبر ایران محو می شود؟

  • نورپردازی سه بعدی همدردی با مردم مظلوم غزه - برج آزادی

  • ۷ حقیقت که درباره زندان‌های آمریکا نمی ‌دانید

  • رسانه‌های غربی درباره نامزدهای انتخابات ایران چه می‌گویند؟

  • قیمت ارز، دلار، یورو، سکه و طلا ۱۴۰۰/۰۲/۲۷

  • برنامه‌ای که ذهن شما را می‌خواند و می‌نویسد

  • خواص باورنکردنی سرکه سیب و عسل

  • افشاگری ستاره پرسپولیس درباره عیسی آل کثیر/درگیری و جنجال در اردوگاه پرسپولیس به اوج رسید

  • چرا جهانگیری فقط چهارسال یکبار برای فقرا گریه می‌کند؟

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 236205
    تاریخ انتشار: 04/ارديبهشت/1400 - 12:06
    محمد عبدالهی

    چرا ریاست پاستور این همه طرفدار دارد؟

    چرا ریاست پاستور این همه طرفدار دارد؟

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» تا کنون تعداد کسانی که اعلام کرده اند قصد نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری را دارند از ۵۰ نفر گذشته. بسیاری از آنان سال ها خارج از گود بوده و هیچ خبری از ایشان نبود و به یکباره سودای ریاست هیأت دولت به سرشان زده و اعلام کاندیداتوری کرده اند.

     
     سوال اینجاست که چرا شغل ریاست جمهوری اینقدر به نظر آقایان جذاب آمده؟
     
     از احساس تکلیف و این قضایا که بگذریم، ایشان طی چهار سال گذشته الگویی را مشاهده کرده اند که هرکسی را ترغیب می کند این شغل بی دردسر را تجربه کند!
     
     بدون اینکه برنامه یا کارنامه درخشانی داشته باشی، با شعار و رقیب هراسی به سادگی رأی می آوری؛
     
     با لابی گری برای وزرای مدنظرت رأی اعتماد میگیری و دورهمی رفقای قدیمی و فامیل راه می اندازی؛
     
     با وجود اختیارات بالای ریاست جمهوری طبق قانون اساسی، برای هر مشکل کشور، اختیارات فراقوه ای طلب می کنی؛
     
     در ستادها و شوراها، نظرات کارشناسان و اعضا را به هیچ میگیری و تصمیمات خودت را اعمال می‌کنی و دست آخر می گویی تصمیم جمعی بود و مسئولیتش با همه است؛
     
     

    نظرات بینندگان
    نظرات شما