پنجشنبه 14 اسفند 1399 - Thu 04 Mar 2021
  • تسلیت به خانواده محترم خط نام و حمزه ای نژاد

  • فیلم/ خدایی که او را سردار دلها کرد...

  • اگر می‌خواهید شورش نشود؛ ما را تأیید صلاحیت کنید! / کمیته صیانت از آراء حمله به جمهوریت نظام بود

  • چرا هیچ یک از پیش‌بینی‌های حامیان FATF محقق نشد؟

  • ثمره FATF بدون تضمین چه بلایی خواهد بود؟

  • ۳۰ سال سلامم بوی نفت میداد

  • خیانت مگر جز این است؟

  • واکنش وریا غفوری به پایان کار فکری

  • واکسن فایزر باز هم تلفات داد

  • جشنواره تئاتر فجر؛ دور از شان تئاتر و انقلاب / حکایت نگاهی که از تئاتر دریغ می‌شود

  • راز به کارگیری ۲ آتشبار روسی علیه اسرائیل در سوریه/ گام بعدی ساقط کردن جنگنده‌ها با «اس۳۰۰» است

  • گاردین: «بایدن» مسیر «ترامپ» را در برجام در پیش گرفته است

  • مراسم عزاداری شهادت حضرت شاهچراغ (ع)

  • گاف عجیب بایدن که حتی کاخ سفید هم نتوانست سانسور کند

  • ناطق‌نوری در انتخابات ۱۴۰۰ کاندید می‌شود؟

  • ۳ سناریو برای محدودیت‌هایی کرونا در نوروز/ استقرار ۳۵۰۰ گشت پلیس در جاده‌های کشور

  • قیمت ارز، دلار، یورو، سکه و طلا ۱۳۹۹/۱۲/۱۳

  • قیمت روز خودرو‌های داخلی ۱۳۹۹/۱۲/۱۳

  • وقتی مرعشی دلسوز «ولایت» و «محور مقاومت» می‌شود! /تکرار سناریوی منتظری علیه سپاه توسط حلقه قدیمی قدرت و ثروت

  • واکنش مدیر شبکه کودک

    • انتخابات ۱۴۰۰
    |ف |
    | | | |
    کد خبر: 224756
    تاریخ انتشار: 05/اسفند/1399 - 13:40

    وقتی چشمان انیس نقاش از شدت گریه سرخ شد

    وقتی چشمان انیس نقاش از شدت گریه سرخ شد

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»یک فعال رسانه ای درباره انیس النقاش در صفحه اینستاگرام خود نوشت: این یادداشت کوتاه، صرفاً ادای دَین اندکی است به بزرگمرد شیعه و بلکه جهان اسلام، "أنیس محمد خیر النقاش" یا همان انیس نقاش خودمان ‌که دیروز در دمشق (مشهد شاگرد ارشدش) قربانی کرونا شد و به همرزمان شهیدش پیوست.

    لقب‌های بزرگی که به او می‌دادند، نه‌تنها اغراق‌آمیز و دهان‌پرکن نبود، بلکه شایسته بزرگی چون او بود؛ چریک پیر، جعبه سیاه، مرد مرموز و صفات دیگری که اگر بنویسم، این پست، توسط دیکتاتوران عالم مَجاز، حذف خواهد شد هرچند خودش دوست داشت با عنوان سرباز خمینی و خامنه‌ای شناخته شود؛ اما گزاف نیست اگر بگویم که چنانچه چهل مرد جنگی مانند او می‌داشتیم چه‌بسا امروز، ایران، ابرقدرت اول دنیا می‌بود.

    خدماتی که انیس به اسلام و انقلاب و مقاومت در جهان کرده، در جای خود بماند (و چه‌بسا برخی اسرارش هرگز فاش نشود) اما خدماتی که در اوج فشار تحریم به کشورمان ایران در حوزه‌های راهبردی، امنیتی، اقتصادی، تجاری، صنعتی، انرژی، ارتباطات و... کرد، فصل مفصلی است که مجالی جداگانه می‌طلبد.

    هر گاه خدمتش می‌رسیدم از عملیات‌های بزرگ بین‌المللی که از طراحی تا اجرایش با خودش بوده می‌پرسیدم و او هم هر بار با اتکاء به حافظه قوی، با ذوق و شوق و با ذکر جزئیات برایم تعریف می‌کرد و بر خلاف بسیاری از پشیمان‌شدگان روزگار ما، به مجاهدات دوران جوانی‌اش افتخار می‌کرد؛ اما در شرف دنیا و آخرتش همین بس که یکی از شاگردانش، شخصیتی عظیم و گرانقدر به نام مغنیه بود.

    چند روز پس از شهادت شاگردش، خدمتش رسیدم. تازه از خاکسپاری عزیز دلش در روضةالشهداء بیروت برگشته بود و چشمان سرخش، هنوز پف‌کرده بود..

    گفت: پیکرش را که دیدم با توجه به تخصصم در زمینه ساخت بمب، نوع بمب را حدس زدم. صهیونیست‌ها به خاطر کینه‌ای که از او داشتند از بمب عادی استفاده نکرده بودند بلکه از بمبی آکنده از میخ‌های کوچک در پشتی صندلی خودرو او استفاده کردند تا علاوه بر انفجار، با صدها ترکش، بدنش را بدرند و تکه و پاره کنند. می‌گفت تقریباً نیمی از پیکر شهید با این ترکش‌ها از بین رفته بود اما یقین دارم دوستانش انتقامش را خواهند گرفت.

    باز هم ادامه داد؛ اما این بار، سیل اشک، به چشمان سرخ‌شده‌اش امان نداد و گفت: عماد، چون عاشق سیدتنا رقیة بنت الحسین بود مصادف با سالگرد شهادت آن بانو شهید شد.

    اکنون خود انیس النقاش هم در شب میلاد امام جواد علیه‌السلام از دنیا رفته است.

    منتی بگذارید و برای شادی روحش، صلواتی پیشکش بفرمایید.

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما