شنبه 29 خرداد 1400 - Sat 19 Jun 2021
  • رهبر انقلاب رای خود را به صندوق انداخت

  • کدخدایی: مردم تخلفات را به شورای نگهبان گزارش کنند

  • میخوان با رای ندادن ما، فشار اقتصادی بیشتر بشه

  • دستخط نرجس سلیمانی درباره لیست ایران سربلند

  • فیلم/ پلمب صندوق‌های الکترونیکی در بندرعباس

  • جشن انتخابات‌ در سراسر ایران آغاز شد/ حضور مردم در برخی شعب پیش از آغاز فرآیند رای‌گیری/ اعتراض در برخی شعب به دلیل تعلل در رای‌گیری / اختلال در صندوق های خارج از کشور/ کدخدایی: پیگیری می‌کنیم+ عکس و

  • اطلاعیه شماره ١٩ ستاد انتخابات کشور/ تایید انصراف زاکانی از انتخابات

  • گردهمایی حامیان سید ابراهیم رئیسی در میدان فلسطین

  • جزییات برگزاری انتخابات ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ + جدول

  • دولت روحانی رو تکرار نکنیم

  • رهبرانقلاب ساعت ۷ صبح رای خواهند داد

  • واکنش شورای نگهبان به ادعای مصلحی

  • قالیباف در شورای شهر تهران از کدام لیست حمایت کرد؟ +فیلم

  • متلک، بدگویی و تهمت من را از میدان خارج نمی‌کند

  • همتی: قرار نیست برای آحاد مردم خانه بسازیم

  • فیلم/ تصادف شدید در بزرگراه یادگار امام تهران

  • استایل جنجالی ساحلی خانم بازیگر /عکس

  • بمب خبری استقلال منفجرشد/بازگشت دوستاره جنجالی لیگ برتر به استقلال

  • مطالبه تامین به موقع تعرفه از دولت

  • پاسخ میثم مطیعی به توییت جلیلی

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 221725
    تاریخ انتشار: 23/بهمن/1399 - 11:05
    محمد ایمانی

    خنجر زنگ زده را دوباره تیز نکنید!

    خنجر زنگ زده را دوباره تیز نکنید!

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»محمد ایمانی، فعال رسانه‌ای در کانال تلگرامی خود نوشت: آقای روحانی امروز گفت که "من به مذاکرات افتخار می‌کنم، مذاکره جزو لوازم حکمرانی مدرن است. من به مذاکره افتخار می‌کنم. من ۸ سال دولت را به سه بخش تقسیم می‌کنم، دوران ثبات و پیشرفت از ۹۲ تا ۹۶، دوران جنگ تحمیلی تا پایان ۹۹، و ۶ ماهه پایان دولت، دوران باز آفرینی. دوران جنگ اقتصادی تمام شده است".

    ادعای پایان جنگ اقتصادی، یعنی برداشته شدن تحریم ها و پایان کارشکنی های آمریکا علیه تعاملات اقتصادی ایران؛ آقای روحانی  مستند به کدام واقعیت، این ادعا را مطرح می کند؟

    این که مذاکره، ابزار دیپلماسی است، یک موضوع است؛ و سر هم بندی حقوق ملت ایران در توافق برجام و عهدشکنی دولتین اوباما و ترامپ در آن، واقعیتی دیگر. سرانجام مذاکره ای چنان، مایه عبرت است و نه افتخار.

    حالا هم دولت آمریکا برای این که بدهکاری و بدعهدی اش را نپذیرد، اعلام می کند که ایران باید به تعهداتش برگردد تا پس از آن، واشنگتن بررسی کند که می خواهد چگونه رفتار کند و چگونه از توافقی را که زیر پا گذاشته، سکویی برای مذاکره و طلبکاری های جدید استفاده کند!

    سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ساعاتی قبل از سخنرانی آقای روحانی مدعی شد:

    "از مجموعه‌ای از ابزارها در جهت محدود سازی و جلوگیری از پیشرفت برنامه موشکی ایران استفاده می‌کنیم. ما کشورهای دیگر را برای برداشتن گام‌هایی در جهت مقابله با این فعالیت‌ها ملزم می کنیم

    هدف ما فقط بازگرداندن ایران به رعایت کامل تعهدات هسته‌ای خود ذیل توافق نیست، بلکه می‌خواهیم از برجام، به عنوان سکویی برای دستیابی به یک توافق گسترده‌ تر که رفتارهای ایران و برنامه موشکی‌اش را نیز پوشش دهد، استفاده کنیم".

    فارغ از مهمل بودن این ادبیات، آقای روحانی چگونه روی واژه مذاکره مانور می دهد و با کارِ نکرده برای بی اثر کردن تحریم ها، ادعای پایان جنگ اقصادی را پیش می کشد؟ مذاکره را ابزار توقف جنگ اقتصادی جا زدن، پالس ضعف می فرستد و برداشته شدن تحریم ها را به تاخیر می اندازد.

    تا دشمن از ادبیات برخی مقامات ما، این برداشت را می کند که تحریم موثر است، جنگ اقتصادی را متوقف نخواهد کرد و مذاکره هم در این فضا، صرفا مبنایی برای باج خواهیخواهد بود.

    جنگ اقتصادی نه با تغییر دولت ها در آمریکا، بلکه با همت درونزا، مبتنی بر اعتماد به ظرفیت های بزرگ ملی و بهره گیری از فرصت تعاملات راهبردی با جان وسیع "غیر غرب" پایان می پذیرد؛ با بی اثر کردن عملی تحریم ها، تبدیل آن به فرصت شکوفایی، و نا امید کردن دشمن.

    فشار حداکثری آمریکا با مقاومت ملت ایران، شکست خورده. اما فرستادن پالس غلط، خنجر زنگار بسته تحریم را دوباره تیز می کند. چنان که کسانی در سال 92، کردند.

    بعد از اعلام توافق برجام، اوباما و کری و شرمن بارها اذعان کردند تحریم ها به بن بست رسیده و ساختمان تحریم ها (در اثر مقاومت ایران) در حال فروپاشی بود اما با توافق توانستند امتیازهای بزرگی بگیرند. خطای آن روز را نباید تکرار کرد

    نظرات بینندگان
    نظرات شما