یکشنبه 30 خرداد 1400 - Sun 20 Jun 2021
  • آلزایمر انتخاباتی اصلاح طلبان!

  • فیلم/اولین گفتگو با امام زمان قلابی در اصفهان

  • فیلم/ آمار مکاتبه مردمی با قوه‌قضائیه در سال ۹۹

  • تیپ طبیعت گردی ستاره زیبای سینمای ایران /عکس

  • ۳ راهکار برای در امان ماندن از گرما زدگی

  • دلیل افزایش آرای باطله چیست؟!

  • نیکزاد: دولت رئیسی کام مردم را شیرین می‌کند

  • نشانه های دستپاچگی ضدانقلاب

  • فیلم/ روایت "حاج قاسم" از بزرگ‌ترین پیروزی

  • تیپ متفاوت و خاص بازیگر سینمای ایران

  • انتخابات 28 خرداد 1400/ حباب توهمی که با آمدن مردم و پیروزی رئیسی ترکید؟!

  • تیپ خاص و جنجالی ستاره زیبا سینما در دبی /عکس

  • باخت اصلاح طلبان به آرای باطله

  • فیلم/ هیچ حادثه امنیتی در انتخابات نداشتیم

  • آزمون سخت آغاز شد

  • اسامی منتخبین شورای شهر همدان

  • هم‌افزایی قوای مجریه و مقننه، فصل جدیدی از مدیریت انقلابی و جهادی برای حل مشکلات مردم را رقم می‌زند

  • شکست سنگین «دار و دسته تحریمی‌ها» در انتخابات 1400/ مردم ایران به کمپین «رای بی رای» نه گفتند

  • همتی به رئیسی تبریک گفت

  • پیام تبریک قالیباف برای مردم

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 208419
    تاریخ انتشار: 08/آذر/1399 - 09:50

    تفسیری از یک آمریکا با دو ملت

    ریچارد هاس، رئیس شورای روابط خارجی آمریکا طی یادداشتی در پراجکت سیندیکیت به بررسی انتخابات آمریکا پرداخت. ترجمه این یادداشت در کانال تلگرامی موسسه پژواک خرد معاصر منتشر شد که در ادامه میخوانید:

    تفسیری از یک آمریکا با دو ملت

    به گزارش پایگاه خبری حامیان ولایت ،در یک روی سکه، ایالات متحده آمریکا، دموکراسی پویایی باقی می ماند؛ مشارکت در انتخابات به رغم محدودیت های فیزیکی ناشی از کووید- ۱۹، بالا بود. خشونت در پایینترین حد خود قرار داشت و اعلام پیروزی عصر سه شنبه دونالد ترامپ هم چندان خریداری نداشت و همینطور درخواست هایش برای توقف شمارش آراء شنیده نشد.

     با این حال آنچه نگران کننده است، اینکه سپهر انتخاباتی آمریکا، عمیقا دچار شکاف می ماند.

     می شود گفت که کلان رای هر دو نامزد، یکسان بود و شگفت نیست که این شکاف، احتمالا به شکل گیری حاکمیتی دچار شکاف بیانجامد. اگر روندهای کنونی ادامه یابد، دموکرات ها مجلس نمایندگان را خواهند داشت و جمهوری خواهان سنا را. دولت به یک حزب و قانونگذاری تقریبا به حزب دیگر واگذار می شود. هیچ پیروزی یکپارچه ای در کار نبود.

     ترامپ هم پنج میلیون رای بیش از ۲۰۱۶ به دست آورد یعنی دومین رایی که هر رئیس جمهوری در تاریخ آمریکا به دست آورده و بیش از هر رایی که یک رئیس جمهور پیروز در گذشته به دست آورده است.

     آنچه در اینجا بویژه قابل توجه است اینکه، چنین میزانی از مشارکت و نتایج آن، زمانی به دست آمد که آمار ابتلای روزانه به کووید۱۹ به بالاترین رکورد خود یعنی صدهزار رسید و در یک روز بیش از هزار نفر قربانی گرفت؛ یعنی درست در لحظاتی که سوء مدیریت همه گیری توسط این دولت، وخیم ترین چهره خود را نشان داد، تقریبا نیمی از افرادی که حق رای داشتند، به ترامپ رای دادند.

     بنابراین، ترامپ همچنان یک صدای قوی خواهد بود بویژه اگر او جلوی چشم مردم باقی بماند (که احتمالا همین گونه است). وی چهار سال دیگر، نفوذ قابل ملاحظه ای در انتخاب نامزد جمهوری خواهان خواهد داشت. اکنون، حزب جمهوریخواه، جایگاه نیرومندتری در قیاس با زمان جورج دابلیو بوش یا رونالد ریگان خواهد داشت و ترامپیسم- که همان پوپولیسم روز آمریکاست یک نیروی پرقدرت باقی خواهد ماند.

    درست است که ادعاهای ترامپ درباره تقلب در انتخابات، چندان جدی گرفته نشد اما بسیاری از طرفدارانش، مشروعیت ریاست جمهوری جو بایدن را نخواهند پذیرفت. بسیار محتمل است که ترامپ هرگز به پیروزی بایدن اذعان نکند چه رسد به اینکه در مراسم سوگند او شرکت کند. به قول ویل روجرز، ترامپ هرگز با یک عرف و نُرم روبه رو نشد مگر آنکه آن را شکست.

     آنچه البته قابل توجه است اینکه شکاف درونی این کشور تا حد زیادی حول محور اقتصادی نیست. مردمانی از همه طبقات اقتصادی جامعه به هر دو نامزد رای دادند و همانگونه که بسیاری پیش بینی کرده بودند، الگوهای جمعیتی، جنسیت و نژاد در این رای گیری، وضعیتی یک طرفه نداشتند. سطح دانش اموختگی، به روشنی یک شاخص در گرایش سیاسی است همان گونه که جغرافیا این گونه است؛ رای جمهوری خواهان به احتمال بیشتر، از حومه ها و مناطق روستایی می آید و دموکرات ها هم رای مناطق شهری را دارند.

     بنابراین، عاملِ فرهنگ، بیشترین نقش را در سیاست آمریکا دارد. این در حالی است که به نظر می رسد، مسائل سیاست خارجی، نقش چندانی در کارزارهای انتخاباتی ندارد.

     در چنین پس زمینه ای است که دشوار بتوان برای یک دگرش مهم در چگونگی انتخاب رئیس جمهوری یا کارکرد دولت، حمایت لازم را بسیج کرد. اوضاع امروز ایالات متحده آمریکا، بسیار شبیه حال و روز شورای امنیت است. بسیاری توافق دارند که سامانه کنونی این شورا، عمیقا ناقص است و جهان را نمایندگی نمی کند اما امکان دستیابی به توافقی بر سر اصلاح  آن هم وجود ندارد چرا که هرگونه اصلاحی به سود برخی و به زیان برخی دیگر است.

     این وضعیت، کار حاکمیت و مدیریت کشور را دشوار می کند. در اینجا نقش رهبر جمهوریخواهان سنا و همکاری او با جو بایدن نقشی کارساز خواهد داشت و بایدن برای این کار باید امتیاز بدهد، چیزی که با مقاومت اعضای ایدئولوژیک حزب دموکرات روبه رو خواهد شد.

     

     

     

     

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما