دوشنبه 11 اسفند 1399 - Mon 01 Mar 2021
  • پیشنهاد بایرن مونیخ به علی کریمی/ جادوگر ایران را ترک می‌کند؟

  • قیمت روز گوشی موبایل ۱۳۹۹/۱۲/۱۱

  • نامه تَکراری برای کسب اعتبار

  • اولین کسی که انحراف احمدی‌نژاد را پیش‌بینی کرد! +فیلم

  • کشته سازی؛ تکنیک تکراری و نخ‌نمای ضدانقلاب

  • سرلشکر سلامی: سپاه باید میدان فوران تفکر باشد

  • انتخاب «چریک پیر» در رأس ناسا نشانه چیست؟/ اصلاح‌طلبان چه برنامه‌ای برای جنگ با نظام دارند؟

  • تصاویر منتخب حیات وحش هفته

  • پایان کار پسرک قمارباز!

  • مرد همنشین این روزهای ضدانقلاب!

  • نتانیاهو: انفجار کشتی تحت مالکیت تل‌آویو کار ایران بود/ تهران بزرگترین دشمن اسرائیل است

  • قاضی، اسم افرادی که در حبس قرار دارند را دائم مرور و به آن‌ها توجه کند/ آراستگی و ادب شرط قضاوت عادلانه است

  • مجمع دربارهFATF تسلیم فشارها می‌شود؟

  • زمان پخش فصل دوم سریال گاندو

  • آمریکا از چاله کرونا به چاه می‌افتد؟

  • مگه فقط ایران کشور بدبختی هنرمندها نبود؟

  • حمله به گالن های آب!

  • قیمت روز خودرو‌های داخلی ۱۳۹۹/۱۲/۱۱

  • قیمت ارز، دلار، یورو، سکه و طلا ۱۳۹۹/۱۲/۱۱

  • کرونا، جاسوس‌بازی، نوستالژی و خنده/ نوروز «سیما» چگونه می‌گذرد؟

    • انتخابات ۱۴۰۰
    |ف |
    | | | |
    کد خبر: 194803
    تاریخ انتشار: 03/شهريور/1399 - 14:51

    حاج قاسم: دو نفر اگر من را ببخشند شهید می‌شوم

    یک شب را هم در کربلا پیش ما بود. از سر کوچه‌ای که الان هتل ماست فهمیده بودند که به قول خودشان حاج قاسم آمده. غلغله ی آدم بود.

    حاج قاسم: دو نفر اگر من را ببخشند شهید می‌شوم

    آنچه در ادامه می خوانید، برشی از مصاحبه ی مهندس حاج علی مهاجری، رئیس ستاد بازسازی عتبات استان کرمان و از فرماندهان قدیمی سپاه در کرمان و فرمانده قدیمی حاج قاسم، به نقل از فصلنامه نشان ارادت، نشریه ی داخلی ستاد بازسازی عتبات است.

    گاهی وقتها ایشان که می‌آمدند کربلا، یک‌سر می‌آمدند و ما خدمتشان بودیم. آن موقع هم با ابومهدی بودند و آقای پورجعفری هم همراهشان بود. خلاصه خیلی حالت خاص و ارادتمندانه‌ای به موضوع داشتند. بحث‌های داخلی بود و صحبت‌هایی با هم داشتیم. دو ماه قبل از عرفه بود. یک روز ایشان را بالای گنبد برده بودم. دیدم خیلی خلاصه حالت خاصی پیدا کرد. حول و حوش عرفه بود که دوباره آمدند. خیلی حال عجیبی پیدا کردند. یعنی کاملا معلوم بود مثل آن ملائکی که در دور ضریح بودند ایشان هم در آن حالت بود. من پشت سر ایشان ایستاده بودم. برگشت به من خیلی جدی گفت «فلانی دو نفر اگر من را ببخشند من شهید می‌شوم. یکی این پورجعفری یکی هم خانمم.» گفتم «حالا حتما پورجعفری می‌بخشد ولی خانمت...» من کاش می‌توانستم خانمش را روزی ببینم و بگویم هیچ موقع ایشان را نبخشد

     یک شب را هم در کربلا پیش ما بود. از سر کوچه‌ای که الان هتل ماست فهمیده بودند که به قول خودشان حاج قاسم آمده. غلغله ی آدم بود. همین مغازه‌هایی که سلام می کنیم جواب ما را نمی‌دهند، همه ریخته بودند دور ماشین ایشان. با یک یک اینها حال و احوال می‌کرد. دست می‌داد، روبوسی می‌کرد. ما رسیدیم سر کوچه ای که آشیخ مهدی نگهبانی دارد. دو سه نفر ایستاده بودند و رو کردند به حاجی گفتند «ما وضعمان خوب نیست، می‌خواهیم برویم به مشهد.» بلافاصله رو کرد به آقای پلارک و گفت «کار اینها را با من هماهنگ کن، بفرستیدشان بروند مشهد.».

    مردم دور ماشین را حلقه کرده بودند و محافظانی هم بودند. ابومهدی هم که بود، نگران بودند. یک عراقی آمد، به بچه کوچکش گفت «بیا برو دست حاج قاسم را ببوس.» اما اینها اجازه نمی‌دادند. من رفتم پهلوی ماشین و گفتم «حاج آقا این بچه.» از ماشین پیاده شد، همین حالتی که در بغل می گیرند، پدرش را بوسید و خلاصه آن سفر رفت. سفر بعدی آمد، باز با ابومهدی آمد. او را از جلوی باب‌السلام آوردیم، گفتیم ببریم‌بالا کسی متوجه نشود. تک‌تک خادمان می آمدند با اصرار که ایشان را ببینند و روبوسی کنند. کارگرانی که کار می‌کردند، تعطیل کردند. عراقی‌ها همه‌شان می‌آمدند و می‌ایستادند و با ایشان عکس می‌انداختند.

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما