چهارشنبه 25 فروردين 1400 - Wed 14 Apr 2021
  • تیغ تزویر آمریکایی‌ها چگونه کند می‌شود؟

  • مردانی که تداوم روحانی هستند

  • تحفه دیگر مذاکرات وین برای ایران

  • توزیع گوشت تنظیم بازاری برای ماه رمضان شروع شد

  • خبرنگار صهیونیست: کشتی اسرائیلی با موشک هدف قرار گرفته است

  • جزئیات سرقت بنزین از پالایشگاه تهران توسط دو برادر

  • روح برجام زیر آوار نطنز

  • نکاتی درباره روزه‌داری تغذیه و کرونا

  • انتقام نگیرید، واکنش علمی هم نشان ندهید/ اصلاح طلبان از غنی‌سازی ۶۰ درصد هم خوشحال نشدند +تصاویر

  • عصبانیت ضدانقلاب از توصیه پدرانه رهبرانقلاب به سید حسن خمینی

  • حمید رضا ترقی: لاریجانی حمایت اصولگرایان را دارد

  • قیمت روز گوشی موبایل ۱۴۰۰/۰۱/۲۵

  • قیمت روز خودرو‌های داخلی ۱۴۰۰/۰۱/۲۵

  • جزییات دقیق دیدار سید حسن خمینی و رهبر انقلاب

  • سیدحسن خمینی امکان ثبت‌نام در انتخابات را نداشت

  • میخ آخر بر تابوت «عمو سام» در آسیای غربی

  • ماجراهای ما و «آقامرتضی»/ بزرگترین سانسورچی‌ها هستیم!

  • اعلام میزان قیمت گوشت در پایتخت

  • پاسخ تند شکوری به کنایه‌های ساکت الهامی

  • پیامدهای تخریب سانتریفیوژهای نطنز

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 167127
    تاریخ انتشار: 19/دي/1398 - 13:51
    گریز از میدان

    واکنش دولت آمریکا به پاسخ نظامی ایران

    ارزیابی منازعه اخیر میان ایران و آمریکا از منظر «قدرت نرم» و محاسبه «هزینه-فایده» از این منظر حائز اهمیت است.

     واکنش دولت آمریکا به پاسخ نظامی ایران


    با شهادت سردار سلیمانی بسیاری از مسئولان نظام، نخبگان سیاسی‌اجتماعی و توده‌های مردم خواستار پاسخ به این جنایت آمریکایی شدند. سرانجام سحرگاه 18 دی 1398 نیروی هوافضای سپاه طی عملیات موشکی تحت عنوان «شهید سلیمانی» به پایگاه نظامی عین‌الاسد در 160 کیلومتری غرب بغداد حمله کرد.

    مارک اسپر، وزیر دفاع آمریکا مدعی شد تنها یک بالگرد و یک آشیانه منهدم شده‌اند. ولی رویترز بر مبنای تصاویر ماهواره‌ای مدعی خسارت به 7 ساختمان شد. در خصوص تلفات نیز گرچه رویترز به نقل از منابعی در سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و اروپا مدعی است ایران عامدانه طوری حمله کرده که تلفاتی به بار نیاورد، ولی مارک مایلی، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا و دارا ماسیکوت، پژوهشگر دفاعی مؤسسه رَند، نمادین‌بودن حمله را رد کرده‌اند.

    ترامپ ابتدا طی توییتی «همه چیز را خوب» دانسته و صدور بیانیه را به برآورد تلفات و خسارات موکول نمود. چند ساعت بعد، جلسه شورای امنیت ملی آمریکا برگزار و ترامپ مدعی فقدان تلفات شده و خسارات را نیز «اندک» توصیف کرد. او در واکنش، به افزایش تحریم‌ها بسنده و بار دیگر بر مذاکره تأکید کرد. مواجهه محتاطانه دولت آمریکا را از سه منظر می‌توان تبیین نمود.

     نمایش اقتدار: برای اولین بار پس از جنگ دوم جهانی، یک پایگاه نظامی آمریکا مورد حمله قرار گرفت و آن‌ها واکنشی نشان ندادند. این مسأله ضربه حیثیتی بزرگی به متحدان آمریکا در غرب آسیا قلمداد می‌شود که با تکیه بر آن، خاک خود را در اختیار نیروهای نظامی‌اش قرار داده‌اند. پس طبیعی است آن‌ها با تخفیف آثار حمله، از واکنش متقابلی که می‌تواند آثار عینی و غیرقابل کتمانی بر جای بگذارد، خودداری کنند.

    افکار عمومی: بعضی رسانه‌ها مانند رویترز، نیویورک‌تایمز، آتلانتیک، سلبریتی‌هایی هم‌چون رابرت دنیرو، مایکل مور، شارون استون، اعضای حزب دموکرات و برخی نمایندگان کنگره، دولت آمریکا را در آغاز تنش مقصر می‌دانند. بنابراین حتی در صورت سلسله‌اقدامات نظامی میان ایران و آمریکا، حتمال وحدت میان موافقان و مخالفان بسیار پایین است.

    انتخابات: 9 ماه مانده به انتخابات 2020، ورود آمریکا به یک نبرد نظامی، موقعیت ترامپ را، با توجه به فقدان دستاورد در پرونده‌های سیاست خارجی اعم از کره شمالی، چین و ایران، متزلزل ساخته و افزایش بی‌سابقه تلفات نظامیان آمریکایی در غرب آسیا، محبوبیت او را به شدت کاهش خواهد داد.

    با توجه به نکات فوق، طبیعی است دولت آمریکا تلفات این حمله را انکار و با پذیرش اقدام متقابل ایران، از تشدید تنش خودداری کند. گرچه سطح تنش پس از این حمله، به مراتب بیشتر و در آستانه برخورد نظامی قرار گرفته است.

    منبع : اندیشکده راهبردی تبین

    نظرات بینندگان
    نظرات شما